یادم باشد که زیبایی های کوچک را دوست بدارم
حتی اگر در میان زشتی های بزرگ باشند
یادم باشد که دیگران را دوست بدارم آن گونه که هستند ،
 
نه آن گونه که می خواهم باشند
 
یادم باشد که هرگز خود را از دریچه نگاه دیگران ننگرم
 
که من اگر خود با خویشتن آشتی نکنم
 
هیچ شخصی نمی تواند مرا با خود آشتی دهد
 
یادم باشد که خودم با خودم مهربان باشم
 
چرا که شخصی که با خود مهربان نیست نمی تواند با دیگران مهربان باشد


تاريخ : چهارشنبه پنجم فروردین ۱۳۹۴ | 9:50 | نویسنده : ahmad yabandeh |

 نوجوانی آمد اندر منزلی از بهر کار/

 گفت، خانم:  چیست نامت؟ گفت:  اسمم، اکبر است/

گفت در این جا، اگر خواهی شوی، مشغولِ کار /

از زبان، باید تو باشی لال و گوشانت کَراست/

گفت رویِ چشم، هر اَمری که فرمان می دهید:

من اطاعت می کنم از هر که این جا سَرور است/

گفت، خانم: هر چه این جا بشنوی ازنیک و بَد/

گوشهایت یک بُوَد دیوار، و آن دیگر دَر است/

هرغذایی را که خوردی، خام و پخته، تند و شور /

حق نداری تا بگویی کاین بد و کان بدتَراست/

گر زدم یک لنگه کفشی بر سَرت از رویِ خشم/

نوشِ جان کن، باش ساکت، کاین رَوال نوکراست/

نوجوان، با خنده، از منزل، برون گردید و گفت:/

این که می خواهی تو، نوکر نیست نامَش شوهر است



تاريخ : چهارشنبه سیزدهم اسفند ۱۳۹۳ | 9:36 | نویسنده : ahmad yabandeh |

زندگی

ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺩﻳﺮ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﻴﻢ ، ﺧﯿﻠﯽ ﺩﯾﺮ...
ﮐﻪ ﭼﯿﺰﯼ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪﻥ ﺍﺳﺖ :
ﻳﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﺩﺭ ﻫﻮﺍﯼ ﺳﺮﺩ ﻏﻨﻴﻤﺖ ﻣﯽﺷﻮﺩ . . .
ﺧﺪﺍ ﺩﺭ ﻣﻮﺍﻗﻊ ﺳﺨﺘﻴﻬﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﭘﻨﺎﻩ ﻣﯽﺷﻮﺩ . . .
ﺩﯾﺪﻥ ﯾﮏ ﺩﻭﺳﺖ ﻭ ﺁﺷﻨﺎ ﺩﺭ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻭ ﻏﺮﺑﺖ ﺁﺭﺯﻭ ﻣﯽﺷﻮﺩ . . .
ﻳﮏ ﻋﺰﻳﺰ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺭﻓﺖ ﻫﻤﻪ ﮐﺲ ﻭ ﻋﺰﯾﺰ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ . . .
ﯾﮏ ﺩﻭﺳﺖ ﻭﻗﺘﯽ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﯿﺮﻭﺩ ، ﺧﻮﺑﯿﻬﺎﯾﺶ ﻋﯿﺎﻥ ﻣﯿﺸﻮﺩ . . .
ﭘﺎﻳﻴﺰ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪ ٬ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻗﺸﻨﮓ ﻭ ﻗﺸﻨﮓ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ . . .
ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﺁﺯﺍﺩﯼ ،ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺩﺭﺑﻨﺪ ﺑﺎﺷﯽ ﻏﻨﯿﻤﺖ ﻣﯿﺸﻮﺩ . . .
ﺳﻼﻣﺘﯽ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺴﺘﺮ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﺁﺭﺯﻭ ﻣﯿﺸﻮﺩ . . .
ﯾﮏ ﻟﺒﺨﻨﺪ ، ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺩﻟﺸﮑﺴﺘﻪ ﺍی ﺭﻭﯾﺎ ﻣﯿﺸﻮﺩ . . .

ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺗﻤﺎﻡ ﭼﻴﺰﻫﺎ ﻭ ﺁﺩﻡ ﻫﺎﯼ ﺍﻃﺮﺍﻓﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺧﻮﺏ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﯿﻢ ﻭ ﻗﺪﺭﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻧﯿﻢ . . .

ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺁﻧﻘﺪﺭﻫﺎ ﻫﻢ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﻧﻴﺴﺖ ...



تاريخ : یکشنبه سوم اسفند ۱۳۹۳ | 9:37 | نویسنده : ahmad yabandeh |

خانه ی دوست کجاست؟

 دل که تنگ است، کجا باید رفت؟
  به درودشت ودمن؟
 یا به باغ وگل و گلزار وچمن؟

  یابه یک خلوت وتنهاییِ اَمن

 دل که تنگ است کجا باید رفت؟
  پیرفرزانه یِ من بانگ برآورد که

 این حرف نکوست،
 دل که تنگ است برو خانه یِ دوست...
  شانه اش جایگه گریه یِ تو

سخنش راه گشا،
 بوسه اش مرهمِ زخمِ دلِ توست

  عشقِ او چاره یِ دلتنگی تو

 دل که تنگ است برو خانه یِ دوست..
  خانه اش خانه یِ توست...



تاريخ : یکشنبه پنجم بهمن ۱۳۹۳ | 19:1 | نویسنده : ahmad yabandeh |
یک روزپس از نهار  خوردن               با یاربه گوشه ای نشستم
تفریح کنان،چنانکه رسم است               باهم،سرِبوسه شرط بستیم
تا  شرط  شود   درست محکم               در  حال،جناغ هم شکستیم  
                     وزکرده ی خویش ، هردوخندان...
یارآمد وبا من ازسرِ  لطف                   خندید ونشست ودلبری کرد
با لهجه ی  گیلکی ، برایم                    تقلیدِ  تکلم   دری   کرد
اعماقِ  دل  مرا    مُسخّر                    با شیوه ی سحروسامری کرد
                    اقرار  کنم  که  رفتم از دست
یک چند گذشت ومن به کنجی              خود را به خیالِ دل سپردم  
یار آمد و استکان  چایی                     از دستِ گُلش گرفته، خوردم
یک مرتبه یارجست وخندید                فریاد کنان  که  آی  بردم !
                   یاد  است  مرا ، ترا فراموش...


تاريخ : چهارشنبه یکم بهمن ۱۳۹۳ | 8:58 | نویسنده : ahmad yabandeh |

وقتی ناچار به گریختنی ،تازه می فهمی که شهر چقدر بن بست دارد . . .!!!!



تاريخ : سه شنبه بیست و سوم دی ۱۳۹۳ | 18:53 | نویسنده : ahmad yabandeh |

تغییر

در زندگی از چیزهای زیادی میترسیدم
ونگران بودم، تا اینکه آنها را تجربه کردم
وحالا ترسی از آنها ندارم

از ( تنهایی ) میترسیدم،
یاد گرفتم (خود را دوست بدارم)

از (شکست )میترسیدم 
یاد گرفتم( تلاش نکردن یعنی شکست )

از( نفرت مردم ) میترسیدم
یاد گرفتم ( بهرحال هر کسی نظری دارد )

از ( درد ) میترسیدم
یاد گرفتم( درد کشیدن برای رشد روح لازم است )

از ( سرنوشت ) میترسیدم،یاد گرفتم
( من توان تغییر آن را دارم )

از( آینده ) میترسیدم
یاد گرفتم ( میتوان آینده بهتری ساخت )

از ( گذشته ) میترسیدم
فهمیدم ( گذشته دیگر توان آسیب رساندن به من را ندارد )

و بالاخره از((( تغییر ))) میترسیدم
تا اینکه یاد گرفتم

((( حتی زیباترین پروانه ها هم ،قبل از
پرواز کرم بودندوتغییر آنهارا زیبا کرد.

 



تاريخ : چهارشنبه دهم دی ۱۳۹۳ | 8:39 | نویسنده : ahmad yabandeh |



خانه ی دوست کجاست؟

 دل که تنگ است، کجا باید رفت؟


  به درودشت ودمن؟
 یا به باغ وگل و گلزار وچمن؟

  یابه یک خلوت وتنهاییِ اَمن

 دل که تنگ است کجا باید رفت؟
  پیرفرزانه یِ من بانگ برآورد که

 این حرف نکوست،
 دل که تنگ است برو خانه یِ دوست...
  شانه اش جایگه گریه یِ تو

سخنش راه گشا،
 بوسه اش مرهمِ زخمِ دلِ توست

  عشقِ او چاره یِ دلتنگی تو

 دل که تنگ است برو خانه یِ دوست..
  خانه اش خانه یِ توست...



تاريخ : شنبه هشتم آذر ۱۳۹۳ | 17:1 | نویسنده : ahmad yabandeh |
 

 

از شوق يوسفم دامن گرفت!

باز شوق يوسفم دامن گرفت!

پير ما را بوي پيراهن گرفت!

اي دريغا! نازك آراي تنش

بوي خون مي آيد از پيراهنش!

اي برادرها! خبر چون مي بريد؟

اين سفرآن گرگ، يوسف را دريد!

يوسف من! پس چه شد پيراهنت؟

برچه خاكي ريخت خون روشنت؟

بر زمين سرد،خون گرم تو

ريخت آن گرگ و نبودش شرم تو!

تا نپنداري ز يادت غافلم،

گريه مي جوشد شب و روز از دلم!

داغ ماتم هاست بر جانم بسي

در دلم پيوسته مي گريد كسي!

اي دريغا، پاره دل، جفت جان!

بي جوانان، مانده جاويدان جهان؟

در بهار عُمر اي سرو جوان

ريختي چون برگريز ارغوان!

ارغوانم، ارغوانم، لاله ام،

در غمت خون ميچكد از ناله ام!

آن شقايق، رُسته در دامان دشت

گوش كن تا با تو گويد سرگذشت!

نغمه ناخوانده را دادم به رود،

تا بخوانم با جوانان اين سرود!

چشمه اي در كوه مي جوشد، منم!

كز درون سنگ بيرون ميزنم!

از نگاه آب تابيدم به گل

وز رخ خود رنگ بخشيدم به گل!

پر زدم از گل به خونآب شفق

ناله گشتم در گلوي مرغ حق!

پر شدم از خون بلبل لب به لب،

رفتم از جام شفق در كام شب!

آذرخش از سينه من روشن است،

تندر توفنده فرياد من است!

هركجا مُشتي گره شد، مُشت من!

زخمي هر تازيانه، پُشت من!

هركجا فرياد آزادي، منم!

من در اين فريادها، دم ميزنم!



تاريخ : چهارشنبه هفتم آبان ۱۳۹۳ | 18:42 | نویسنده : ahmad yabandeh |
یا رب العالمین



تاريخ : شنبه بیست و ششم بهمن ۱۳۹۲ | 10:52 | نویسنده : ahmad yabandeh |

جسم ما باغي است

كه اراده

باغبان آن است




تاريخ : پنجشنبه بیست و چهارم بهمن ۱۳۹۲ | 8:14 | نویسنده : ahmad yabandeh |
 گاه لازم است كه انسان

ديدگان خود را ببندد

زيرا اغلب خود را به نابينايي زدن نيز

نوعي خوشبختي است...



تاريخ : چهارشنبه بیست و سوم بهمن ۱۳۹۲ | 8:30 | نویسنده : ahmad yabandeh |

 خدايا
مارو ببخش كه در كار خير
يا "جار" زديم...
يا "جا" زديم...



تاريخ : سه شنبه بیست و دوم بهمن ۱۳۹۲ | 8:24 | نویسنده : ahmad yabandeh |
به عقاید یکدیگر احترام بگذاریم



تاريخ : یکشنبه بیستم بهمن ۱۳۹۲ | 7:49 | نویسنده : ahmad yabandeh |

بهترین آینه وجدان توست ...

آگاه و بیدار باش ...



تاريخ : پنجشنبه هفدهم بهمن ۱۳۹۲ | 8:34 | نویسنده : ahmad yabandeh |
شاید همه آنچه که در زندگی می خواهم را نداشته باشم


اما آنقدر مورد لطف خدا هستم


که همه آنچه که نیاز دارم فراهم است .


به همین خاطر شکر گزارم .



تاريخ : چهارشنبه شانزدهم بهمن ۱۳۹۲ | 10:15 | نویسنده : ahmad yabandeh |

دروغ نگوییم

تهمت نزنیم

صادق باشیم

مودب باشیم



تاريخ : سه شنبه پانزدهم بهمن ۱۳۹۲ | 8:5 | نویسنده : ahmad yabandeh |
زندگی زیباست



تاريخ : دوشنبه چهاردهم بهمن ۱۳۹۲ | 9:17 | نویسنده : ahmad yabandeh |

عشق الهی در سراسر زندگی ما در جریان است

پس خود را به عشق الهی میسپاریم



تاريخ : یکشنبه سیزدهم بهمن ۱۳۹۲ | 8:5 | نویسنده : ahmad yabandeh |
اجازه ندهیم رنجهای گذشته خوشبختی امروزمان را برباید



تاريخ : پنجشنبه دهم بهمن ۱۳۹۲ | 8:40 | نویسنده : ahmad yabandeh |
همه چیز در زندگی تکرار میشود جز مهربانی



تاريخ : چهارشنبه نهم بهمن ۱۳۹۲ | 8:42 | نویسنده : ahmad yabandeh |

گاهی , تنها یه دعا کافیست که همه چیز عوض شود......


التماس دعا



تاريخ : سه شنبه هشتم بهمن ۱۳۹۲ | 10:15 | نویسنده : ahmad yabandeh |
دوستی هدیه زیبای خداست



تاريخ : دوشنبه سی ام دی ۱۳۹۲ | 8:35 | نویسنده : ahmad yabandeh |

دلگرمیم و با پشتکار پیش میرویم و مصمم هستیم

از راه شگفتی که خدا برایمان میخواهد به کامیابی میرسیم .



تاريخ : پنجشنبه بیست و ششم دی ۱۳۹۲ | 10:1 | نویسنده : ahmad yabandeh |

یا حی یا قیوم



تاريخ : چهارشنبه بیست و پنجم دی ۱۳۹۲ | 8:29 | نویسنده : ahmad yabandeh |
.: Weblog Themes By VatanSkin :.